اشعار و دلنوشته های یک معلم

شراره هازسرکنمزداغ باغ دلگشا شراره هــــا ز سرکنمزخاطــــرات برنگشته ناله ها به سرکنمزداغ روی لاله هــا به گفتگوی سالهاسرای قلب خویش را ز داغها شررکنمشکسته گشته جامها ، به زیرخاک نامهابه‌روی‌گونه های‌خویش دانه ی‌گُهر‌کنمدراین سرای خفته ها هـزارها نگفته هاامید زندگی برفت و مالها حــــدرکنمچنان ریا وحیله ها گـــــرفته جان پیلهازروزگارنامراد ، خویش راحــــذرکنمازاین‌ستم‌که ‌پی‌زپی‌به بی‌‌کسان‌ روا ‌رودتمامی فــــرشتگان درآسمان خبرکنمتمام یقّه چــــــــاکها امیدها به بادهاز رنج این برهنگان چه‌خاکهاب اشعار و دلنوشته های یک معلم...

نوروز(2)آمده نوروز و گلان مست باد// بلبلکان بر ورق شاخه شادبخت همایون همه وفق مراد// بچه ی فرخنده هم از نو بزادخوان کرم گستره پر لطف و داداین همه از نعمت دست بهاررنگ دوصدگل به هم آمیخته // می به لب ناز گلان ریختهزرّ به دو گوش گلک آویخته //گل به زمین ریخته و بیختهسُنبلکان بر چمن آهیختهجشن وسرور است و خوشی برقراربر سر هرکوچه گل می فروش// جارچیان جار به بانگ سروشخون‌ خُم‌ از‌کوزه بیاید ‌به جوش// رعد هم از قلّه ی کُه در خروشقوس قزح چون خُتن باده نوشکه طــــرب انگیز به ساز قنارمـــــرغک تنبور زن میگس اشعار و دلنوشته های یک معلم...

وصف دکترجوکار(1)ای رونق مـــردی وسخاوتای قلّه نشین در وجــاهتای مــــرحم زخم دل شکستهای مــــرغ ز دام مال رستهای گشته گریبان توصدچاکدربخشش زرّ و سیم بی باکای بُرده تو از خـــــرابه ماتمای خوبتر از دوصد معمّمای لقمه ی در حلق یتیمانای شادکن نیازمندانبخشنده وخوش خرام ومردیمــــرهم نه زخم کهنه دردیدرکیسه تویی سخی و دلبازمن درپی پرواز تو پروازشاید که کند خـــدا نگاهیریـزد ز پی توام گناهیامـــــوات توراسبک خداکردازجــــرگه ی بی ثمرجداکردجوکـــار به ظاهری و لیکنزرکــــار ز باطنی و لیکنجزحق کس ازآن گُهر اشعار و دلنوشته های یک معلم...